|
שם:
תָּפֵל תָּפֵל m. (preced.) 1) (b. h.) [paste, viscous substance,] tasteless matter, insipid, not salted. Sabb. 128ᵃ בשר ת׳ unsalted (raw) meat, opp. מליח. Ib. דג ת׳ raw fish.— *2) dependent, child. — Pl. תְּפֵילִין. Y. Shebi. VII, beg. 37ᵇ, v. אֲלוּנְטִית II; [perh. לת׳ for pastes, plasters].—[Tosef. Sot. VI, 8 על התפל ed. Zuck., v. תִּפְלָה.] ערכים סמוכים
באדיבות אתר ספריא
|