נָטְרָא, (preced.) guard. Targ. I Sam. XXVIII, 2.—Pl. נָטְרִין, נָטְרַיָּא. Targ. Is. LXII, 6. Targ. Jer. LI, 12; a. fr.—[נָטְרָא f., part. of נְטַר.]