|
שם:
בָּעַר בָּעַר (b. h.; √בע , v. בָּעָה; cmp. בָּאֵר) [to clear,] 1) to burn (act. a. neut.). Ex. R. s. 2 אש בּוֹעֶרֶת burning fire. Ib. כשם שהסנה בּוֹעֵר וכ׳ as the bush is burning &c. [Num. R. s. 9, end לבוערים בע"ז, read לבוסרים, v. בָּסַר I, Var. לכיפרים.] —2) to be empty. Denom. בַּעַר. —3) to eat up. Denom. בְּעִיר. ערכים סמוכים
באדיבות אתר ספריא
|