תַּקִּיף ², תַּקִּיף, תַּקִּיפָא ch. same , strong, mighty; protector; hard, stern, severe. Targ. Deut. I, 28 (h. text רם). Ib. XXXII, 15 (h. text צור). Targ. Ps. XXVIII, 1. Ib. XXXVII, 35 (h. text עריץ). Targ. Is. XIX, 4 (h. text עז). Targ. O. Deut. XXVIII, 50 ת׳ אפין (h. text עז פנים); a. fr.—B. Mets. 64ᵃ ואי איניש ת׳ הוא וכ׳ and if it is a hard-hearted man that is not likely to give presents; a. e.—Pl. תַּקִּיפִין, תַּקִּיפַיָּא, הַּקִּיפֵי. Targ. Ex. I, 9 (Y. ed. Vien. תַּקְפִין). Targ. Is. XIII, 11. Ib. X, 33 (h. text גבהים). Targ. Ez. III, 6 (h. text עמקי; ib. 5 עמקי, עמיקי). Ib. 7; a. fr.—Snh. 11ᵃ sq. מאי בי‌‌ן תקיפי Ms. F. (ed. תַּקִּיפָאֵי), v. עִנְוְתָנָא; Meg. 28ᵇ; Taan. 23ᵇ; a. e.—Fem. תַּקִּיפָא, תַּקִּיפְתָּא. Targ. Ex. XIII, 9. Targ. Is. XXIII, 7 (ed. Wil. תַּקִּיפְ׳; h. text עליזה). Ib. XLVII, 7. Targ. Cant. VIII, 6; a. e.—Keth. 62ᵃ; a. e.