|
שם:
שַׁעְבֵּד שַׁעְבֵּד, שַׁעְבֵּיד ch. same. Targ. O. Gen. XII, 5. Targ. Jud. X, 8. Targ. Nah. I, 12. Targ. Y. Ex. III, 7; a. fr.—B. Mets. 13ᵃ שַׁעְבֵּיד נפשיה he bound himself (made himself responsible). Gitt. 49ᵇ כל לגביה בריה שַׁעְבּוּרֵי מְשַׁעְבֵּד נפשיה for his son’s sake a man makes himself responsible. Ab. Zar. 2ᵇ, v. infra; a. fr.—Part. pass. מְשַׁעְבַּד; f. מְשַׁעְבְּדָא; pl. מְשַׁעְבְּדִין, מְשַׁעְבְּדֵי; מְשַׁעְבְּדָן. Targ. Y. Gen. IX, 25. Targ. Ez. XVI, 7; a. e.—B. Mets. 73ᵇ לטסקא מש׳, v. טַסְקָא. Lev. R. s. 16 אמהן מש׳ maiden forced into servitude, v. כָּדַן; Pesik. Vattom., p. 133ᵇ חמרין משעבדין (corr. acc.); Lam. R. to IV, 15; a. fr.—משעבדי (sub. נכסין) encumbered property, opp. בני חרי, v. preced. B. Mets. 12ᵇ. Ib. 13ᵇ; a. fr. ערכים סמוכים
באדיבות אתר ספריא
|