סקר
האורך של מסכת חולין:






 
שם:    
קַלְקֵל

קַלְקֵל ch. same. to ruin &c. Targ. Is. III, 12 (h. text בלע). Targ. Jer. II, 36 (h. text שנה). Targ. II Sam. XV, 31 (h. text סכל). Targ. II Chr. XXVII, 2 (h. text השחית).—Part. pass. מְקַלְקַל; f. מְקַלְקְלָא; pl. מְקַלְקְלִין, מְקַלְקְלַיָּא; מְקַלְקְלָתָא. Targ. Esth. V, 1 הוות מק׳ was soiled. Targ. Job XXIX, 17 Ms. (ed. מְקַלְקִל; h. text עַוָּל). Targ. Koh. IV, 12. Targ. Zech. I, 4. Targ. Jud. II, 19; a. e.—Yeb. 119ᵇ, sq. היא לא מְקַלְקְלָא נפשה she is not likely to injure her own case (by a false statement). Ib. לקַלְקָלָא לצרה היא וכ׳ she has the intention of injuring the case of her rival. Lev. R. s. 37 מְקַלְקְלֵי they ruin (play with), v. מְיַנּוֹק.
    Ithpalp. - אִתְקַלְקֵל, אִיקַּ׳ to be disarranged, corrupted, ruined. Targ. Jer. XLIX, 7. Targ. Y. Lev. XVII, 13 מִתְקַלְקְלָא ניכסתיה its slaughtering was ruined (illegal through faulty manipulation). Targ. Y. Deut. XIV, 21 מִיקּ׳ בניכסא made unfit through faulty slaughtering; a. e.—Erub. 49ᵃ bot. אתי עירוב לאִיקַּלְקוּלֶי the practice of ʿErub (v. עֵירוּב) may come to harm (get into disuse); a. e.

באדיבות אתר ספריא
תכנות: entry
© כל הזכויות שמורות לפורטל הדף היומי | אודות | צור קשר | הוספת תכנים | רשימת תפוצה | הקדשה | תרומות | תנאי שימוש באתר | מפת האתר