כַּלְמְתָא, (collect. noun; a dialect. adapt. of h. [nesting, cmp. כלם,] vermin. Targ. O. Ex. VIII, 12 sq. ק׳ (cod. 10 כ׳, v. Berl. Targ. O. II, p. 21).—כַּלְמֵי, קַ׳. Targ. Y. ib. ק׳.—Ber. 51ᵇ ממהדורי … כ׳ from peddlers comes gossip, from rags—vermin. Nidd. 20ᵇ כ׳ (Ar. s. v. סרק: קלמי).