חֲרַח, Pa. חָרֵחַ (= h. חִרְחֵר) to inflame. Targ. Prov. XXVI, 21 מְחָרֵח Ms. (ed. Lag. מחרחר, oth. ed. מחרחי, corr. acc.; ed. Wil. מְחַרֵה, fr. חֲרַהּ).