(קְבַרְיָא), (קְבַרְיָא), קַבְרִיאֵל pr. n. river (Ḳ’baria,) Ḳabriël. Gen. R. s. 13 כמין תובייא כהדין קבריא וכ׳ Ar. s. v. תווי (ed. תוכייא דהדין; ‘Rashi’ קבריאל) like a flood, like the Ḳ. that swells and inundates; Koh. R. to I, 7, v. קְבַר 2.