צַבָּע, (preced.) dyer. Sabb. 11ᵇ, v. דּוּגְמָא. B. Kam. IX, 4; a. fr.—Pl. צַבָּעִים, צַבָּעִין. Pes. III, 1, v. זוֹמָא I. Tosef. Shebi. V, 8. Y. Sabb. VII, 10ᶜ top הצ׳ שבירושלים וכ׳ the dyers in Jerusalem considered wringing (the dyed clothes) a special art; Tosef. Sabb. IX (X), 18; a. fr.