פָּרִיק, פְּרִיקָא I m. (פְּרַק) 1) redeemer. Targ. Num. V, 8. Targ. Ruth III, 12. Ib. IV, 1; a. fr.—Lam. R. to I, 16, v. פָּרוֹקָא.—Pl. פְּרִיקַיָּיא. Targ. Y. Ex. VI, 16. —2) (part. pass.) redeemed, v. פְּרַק.