עוֹגֵין, (עָגַן) anchor, ballast. B. Bath. V, 1 (Y. ed. הוגין); Yalk. Ez. 367. Tosef. Sabb. XIV (XV), 1, v. הוֹגֵין. [Pl. עוֹגִינִין, v. עִיגּוּן.]