סָרְכָא, (סרך, Saf. of ערך, ארך; cmp. אַרְכָן I, a. אָרֵיכָא) manager, commander. Targ. Prov. VI, 7 (h. text שֹׁטֵר).—Pl. סָרְכִין, סָרְכַיָּא, סִרְ׳. Targ. Deut. I, 15. Ib. XX, 5; a. fr.