|
שם:
מִסְּתָא מִסְּתָא, (מסס; cmp. דַּי fr. דָּוָה) plenty, enough. Targ. Prov. XXX, 15, sq. (h. text הוֹן).—Constr. מִסַּת, מֵסַת, מִי׳, מֵי׳ adv. (= h. דֵּי). Targ. II Sam. XXIV, 16 (h. text רַב). Targ. Ex. XXXVI, 5 (h. text מִדֵּי). Ib. O. 7 (Y. כְּמֵיסַת; h. text דּיָּם). Targ. Prov. XXX, 8 מִסָּתִי enough for me (h. text חקי). Targ. Jer. XLIX, 9 מִיסַתְהוֹן (h. text דַיָּם); a. fr.—כְּמַ׳, (בְּמִ׳), כְּמי׳ as much as required. Targ. Y. Ex. l. c., v. supra. Targ. Lev. XII, 8 (Y. ed. Amst. במ׳). Targ. II Chr. VIII, 13 במ׳ (ed. Lag.); a. fr.—V. כְּמֵיסַת,—*Lev. R. s. 3 מיסת מתפרע מינהון לעלמא דאתי it is enough, they will pay for it in the hereafter (Yalk. Koh. 971 מִיהַת).—V. מִסְתְּיָא. ערכים סמוכים
באדיבות אתר ספריא
|