מָחֵי, (= מְאָחֵי; אחי) stitcher, fine weaver. Targ. O. Ex. XXVIII, 32. Targ. II Sam. XXI, 19 (some ed. מוֹחֵי).—[Targ. Is. LIX, 5 מָחַיָא ed. Wil., read מָחְיָא, or with ed. Lag. מָחְיָין.]—Denom.