|
שם:
מָחוֹתִיתָא מָחוֹתִיתָא f. (preced. art.) 1) declivity. Targ. Is. XV, 5; Targ. Jer. XLVIII, 5 ed. Lag. (ed. Wil. מַחֲתֵית). —2) alighting. Lam. R. to II, 1 לא הות מסוקיתיה כמְחוֹתִיתֵיה his mounting was not like his alighting; his mounting was gradual, his coming down sudden; Yalk. Hos. 528 מַחֲתוּתֵיה.—Pl. מַחֲתוּתְיָין. Koh. R. to XII, 5 אית תמן מסקין אית תמן מ׳ are there any ascents (on the road), or any declivities?; Lev. R. s. 18 מָחֲתִין. ערכים סמוכים
באדיבות אתר ספריא
|