|
שם:
חָרַשׁ II חָרַשׁ II Pi. חֵרֵשׁ, חֵי׳ (denom. of חֵרֵשׁ) to deafen, make deaf. B. Kam. 86ᵃ שחֵירְשׁוֹ וכ׳ when he made him deaf without wounding him. Ib. החוֹרֵשׁ את אביו (Ms. H. a. R. חֵרֵשׁ); ib. 98ᵃ חֵרְשׁוֹ לאביו if one injured his father’s hearing; v. חֲרִישָׁה II. Kidd. 24ᵇ.—Sabb. 109ᵃ top. יד מְחָרֶשֶׁת the unwashed hand put to the ear causes deafness. ערכים סמוכים
באדיבות אתר ספריא
|