|
שם:
חֵילֶף חֵילֶף, (חלף) a species of rush (so named from its sharp edges, v. Fl. to Levy Targ. Dict. I, 4251, a. Sm. Ant. s. v. Schoenus). Tosef. Succ. I, 10 של קנים ושל ח׳ (a matting) of reeds or rushes; Succ. 20ᵃ Ar. (ed. חילת, Ms. M. חולית). Sot. 49ᵇ Ar. (ed. חילת).—Kel. XVII, 17.—[Pl. חִילְפִין, v. חֲלִיפִין a. חֵלֶף.] ערכים סמוכים
באדיבות אתר ספריא
|