|
שם:
דַּעְדֵּק דַּעְדֵּק, (= דקדק, v. דקק) to crush, break into small fragments; to humiliate. Targ. II Chr. XXXIV, 7. Targ. Job XVI, 12 (Ms. Var. דצדק׳, corr. acc.). Ib. XL, 12. ערכים סמוכים
באדיבות אתר ספריא
|