דַּיְשָׁאָה, (preced.) thresher.—Pl. דַּיְשָׁאֵי. Zeb. 116ᵇ [read:] דדיישין ביה ד׳ (Ms. M. דדישי דִּישְׁתָּאֵי) with which the threshers thresh; Men. 22ᵃ דדשו בה דִּשְׁתָּאֵי; Ab. Zar. 24ᵇ (קורקסא) דדיישן ed. (Ms. M. דדייש׳ ביה דַּשְׁיָתָא); Yalk. Sam. 122 (קורקשא) דדְיָישָׁא, v. preced.