|
שם:
דַּחֲלָא I דַּחֲלָא I, (preced.) fearer, worshipper.—ד׳ דיי׳ God-fearing. Targ. Gen. XXII, 12; a. e.—Pl. דַּחֲלַיָּא. Targ. Ps. CXXXV, 20; a. e.—Targ. Is. LV, 13 דחלי חטאה shunning evil.—Fem. דַּחְלְתָא. Targ. Prov. XXXI, 30 ד׳ דיי׳ Ms. (ed. דחלתיה דאלהא). Targ. II Kings IV, 8. ערכים סמוכים
באדיבות אתר ספריא
|