|
שם:
*אַפְתְּקָא *אַפְתְּקָא, (פתק, cmp. הֶפְתֵּק) ladle with which provision is dealt out. Snh. 39ᵃ מחא ביה בא׳ (Rashi באפתקיה, Ms. M. מחייה בהפתקיה) he (the servant) warned him (Ms. M. struck him) with his ladle; (Rashi: struck him on his neck(!), v. אַפְקוֹתָא). ערכים סמוכים
באדיבות אתר ספריא
|