|
שם:
אִיתְנִיס אִיתְנִיס, (= אתנסיס, אתנסס, v. נסס; or Ithpe. of נוס or ניס) to be taken sick. Sabb. 145ᵇ אִיתְנַסִּי (Ms. M. אִיתְנַיֵּיס אִיתְנַיְּיסִי Ithpa.) I should have grown sick; (Ms. Oxf. איסתכני I should have been in danger). Git. 56ᵃ אִתְנִיסָא (or אִתְנַיְּסָה) she grew sick (from aversion), fainted. Cmp. אִיסְתְּנִיס. [אִיתְנִיס = אִתְאֲנִיס, v. אֲנַס.] ערכים סמוכים
באדיבות אתר ספריא
|