אִיתָּא, (cmp. אִית a. אִישׁ; = h. אִשָּׁה; (cmp. אִנְתָּא) woman, wife. Targ. Gen. II, 22; a. fr.—Y. Maasr. V, end, 52ᵃ חדא איתא a certain woman. Y. Taan. I, 64ᵇ bot. איתה. Y. Ber. II, 5ᶜ bot. איתתֵיה דאבוהי his father’s wife, step-mother (fig. for Babylon); a. fr.