תְּרִיצוּתָא f. (preced.) straightness, uprightness. Targ. I Kings III, 6. Targ. Ps. XVII, 2. Ib. XXXVII, 37 ed. Wil. Ib. XXVI, 12 Ms. (ed. תְּרִיצָא; ed. Wil. תְּרִצָא); a. fr.