תּוּפָּא, Targ. Ex. XV, 20 (Y. ed. Vien. תּוּפָא).—Pl. תּוּפִּין, תּוּפַּיָּא, תֻּפּ׳. Ib. (Y. ed. Vien. תּוּפַיָּיא). Targ. Ps. CL, 4 (ed. Wil. תּוּפִין); a. fr.