|
שם:
שָׁדַף שָׁדַף (b. h.; cmp. דפף , s. v. דַּף) to knock; (of grain) to blast. Pesik. ʿAsser, p. 99ᵇ [read:] רוח אחת … והיא שׁוֹדְפַתָּן I send one east wind, and it blasts them; Yalk. Deut. 892 שדפתן (corr. acc.); Tanḥ. R’eh 17 ומְשַׁדַּפְתָּן; Pesik. R. s. 25 ושׁוֹדֶפֶת. ערכים סמוכים
באדיבות אתר ספריא
|