שְׁבָתָא, (preced.) rest, solemn observance. Targ. O. Ex. XVI, 23 (h. text שבתון), v. preced. Ib. XXXI, 15 שַׁבָּא שְׁבָתָא ed. Berl. (ed. Vien. שְׁבַת שַׁבָּתָא; Y. שַׁבַּת שַׁבַּתָּא); a. fr.