רָגִיג, רְ׳, רְגִיגָא, רְגִיגָא, רְגִיגְתָּא f. (רְגַג) desirable, precious. Targ. Jer. LI, 7. Targ. Job XXXIII, 20. Targ. Ps. CVI, 24 (not ריגגא). Targ. Prov. XXI, 20 (ed. Wil. רְגִגְ׳); a. e.—V. next w.