קָטוֹל, (קְטַל) manslayer, murderer. Targ. Is. XIV, 12 (ed. Wil. קְ׳, corr. acc.). Targ. Num. XXXV, 16; a. e.—Y. Sot. IX, 24ᵃ (expl. בן הרוצחן) [read:] בריה דקָטוֹלָה son of a murderer; a. e.—Pl. קָטוֹלִין, קָטוֹלַיָּא, קְ׳. Targ. Y. Ex. XX, 13. Targ. Ps. LXII, 4 (Ms. קַטּ׳); a. e.