|
שם:
פְּרָעָה פְּרָעָה f. , pl. פְּרָעוֹת(b. h.; 1) = preced., wild irregular growth, esp. the case of protruding boughs on one of which is an uncleanness, v. סְכָכָה. Ohol. VIII, 2 והפ׳, expl. היוצאות מן הגדר which protrude from the hedge; Tosef. ib. IX, 3 פֶּרַע היוצא מן וכ׳; Naz. VII, 3; 54ᵇ. Y. ib. VII, 56ᶜ —2) (homilet.) payment, retribution. Sabb. 119ᵇ (ref. to Jud. V, 2) מ"ט בפרוע פרעות משום דברכו ה׳ why are decreed punishments disarranged (reversed)? Because of ‘praise the Lord’; Yalk. Jud. 46. ערכים סמוכים
באדיבות אתר ספריא
|