|
שם:
נַהֲמָא נַהֲמָא, (dialect. for לחמא) bread. Bets. 16ᵃ דאכלי נ׳ בנ׳ who eat bread with bread i.e. use farinaceous food to go with bread, instead of herbs &c.; (Ned. 49ᵇ לחמא בלחמא). Ber. 35ᵇ (Ms. F. לחמא); a. fr.—Constr. נְהוּם. B. Kam. 97ᵃ; Gitt. 12ᵃ נ׳ כרסיה (Ar. נְהַם), v. כַּרְסָא.—Trnsf. (with ref. to הלחם, Gen. XXXIX, 6; v. Gen. R. s. 86, end, quot. s. v. לָשׁוֹן) marital intercourse. Nidd. 17ᵃ ערכים סמוכים
באדיבות אתר ספריא
|