|
שם:
מַטְלָלָא מַטְלָלָא, (טְלַל I) shelter, hut, booth. Targ. Ps. X, 9 (Ms. מְטַלְלָא).—Y. Succ. III, beg. 53ᶜ עביד ליה מטלא וכ׳ put up a festive booth for himself in the street.—Pl. (מְטַלַּיָּא) מְטָלַיָּא. Targ. O. Lev. XXIII, 42 (ed. Amst. מְטָלַיָּת, corr. acc.). Targ. II Sam. XI, 11; a. fr. ערכים סמוכים
באדיבות אתר ספריא
|