|
שם:
לוֹעַ לוֹעַ, jaw. Gen. R. s. 81; Yalk. Prov. 959 (ref. to יָלַע, Prov. XX, 25) אוכל קדשים בלוֹעוֹ who chews sacred things with his jaw. Ib.; Snh. 58ᵇ (ref. to Prov. l. c.) הסוטר לוֹעוֹ וכ׳ he who strikes an Israelite’s jaw, is regarded as if striking the Shekhinah. ערכים סמוכים
באדיבות אתר ספריא
|