זוֹנִיתָא I, (v. preced.) laborer’s apron. Pesik. Haomer, p. 72ᵃ אסר זוֹנִיתֵיה וכ׳ (Ar. זונסתיה, Var. זוסתיה, a corrupt. of מני מסותיה) he tied his apron around him and went on &c.; Pesik. R. s. 18 זוניתא. V. מְסוּתָא.