דִפְשְׁקָא, (Dif. of פשק, dial. for פסק, פתק, v. דְּ־; v. Koh. Ar. Compl. s. v. דבשקא; corresp. to בִּצְעָה) dyke, ditch. Pl. דִּפְשְׁקֵי. Sabb. 21ᵃ ומד׳ רבי ed. (Ar. ובדוב׳, Mus. s. v. פשק quotes ומפִּשְׁקֵי in Rashi, דופש׳ in Talm.) and they grow in dykes.