|
שם:
אֲלַם אֲלַם ch., intr. אֲלֵים (אַלֵּים Pa., עלים) (v. preced.) 1) to be or grow strong, to grow. Targ. I Chr. XXII, 12 (13) אֲלַם (h. text אֱמָץ, Var. עילם). Targ. O. Deut. XXXI, 6; 7; 23 ed. Vien. א׳ (ed. Berl. ע׳, v. Berl. Targ. O. II, p. 59).—B. Bath. 124ᵃ; 135ᵇ (he left them) דיקלא וא׳ a slender palm-tree and it grew thick. —2) to tie, v. אֲלוּמָּא. —3) to be mute; v. Ithp. ערכים סמוכים
באדיבות אתר ספריא
|