|
שם:
רְשָׁשִׁין רְשָׁשִׁין, (preced. art.) clods of fresh-broken ground, which need crushing. Nidd. 8ᵇ virgin ground is כל שמעלה ר׳ וכ׳ Ar. (ed. רְשׁוּשִׁין) which turns up clods (when it is broken) &c.; Tosef. Ohol. XVI, 5 Var. כל שאין בו רְשִׁישִׁים (corr. acc.), v. תִּיחוּחַ. ערכים סמוכים
באדיבות אתר ספריא
|