רַמְיָא, רַמְיָיא m. (preced.) 1) lying, v. preced. —2) (lying) idle, lax. Targ. Prov. X, 4 (ed. Lag. רַמְיָיה).—Fem. רְמִיתָא (רמְיְיתָא). Ib. XIX, 15. —3) (v. רַמַּאי) deceiver. Ib. XIV, 25.—[רָמַיָּא, רָמַיָּיא, pl. of רָמָא.]