רִיסּוּקָא, רִסּ׳ ch. (preced.) 1) piece, crumb.—Pl. רִיסּיּקִין, רִסּ׳. Targ. Y. Lev. II, 6, a. e. (h. text פתים). —2) piece of a garment. Sabb. 59ᵇ (Ms. M. רִיסְקָא).