רָהֲטָא m. (preced.) 1) runner.—Pl. רָהֲטַיָּא. Targ. II Kings XI, 4; 6. Targ. Jud. V, 28; a. fr. —2) gutter of the watering trough. — Pl. as ab. Targ. O. Gen. XXX, 38; 41 (ed. Berl. רָטַיָּא).