|
שם:
קוּלְיָא קוּלְיָא, (קְלֵי II) parched grain; flour made of parched grain. Targ. Ez. XXVII, 17 (Ar. קִילְ׳; ed. Ven. I קִילּוּיָא; some ed. קוּלַיָּא pl.; ed. Lag. קלוויא; h. text פגן).—v. קֳלִי. ערכים סמוכים
באדיבות אתר ספריא
|