עַטַר II, (v. preced.; cmp. כָּלָה a. כְּלִילָא) to be gone; tocease entirely. Targ. I Sam. IX, 7 עַטְרוּ ממננא (h. text אזל מכלינו); (ed. Wil. עֲדַן עֲטָרוּ מננא, corr. acc.; v. עֲדֵי I). Targ. I Kings XV, 14 (h. text סור); a. fr.—Part. pass. עָטִיר removed. Gitt. 86ᵃ Rashi (v. preced.).