|
שם:
סְטַן II סְטַן II, סָטָן, סָטָנָא, סִטְנָא, סִי׳ m. (preced.) = h. שָׂטָן, 1) hinderer, enemy. [Targ. O. Num. XXII, 22; 32, v. preced.] Targ. I Kings V, 18; XI, 14 (interch. with שׂ).—Pl. סַטְנִין, סוֹטְ׳. Targ. Ps. CIX, 20 סָטְנַי (ed. Lag. שׂוֹטְ׳). Ib. 29 (ed. Lag. סוֹ׳). —2) the accuser, seducer, Satan. Targ. Job I, 6; a. fr.—Tam. 32ᵃ ס׳ נצח Satan has been victorious, i.e. wrong has won against right.—Yalk. Gen. 23 סָטָן (in Hebrew dict.), v. סמ"ך. ערכים סמוכים
באדיבות אתר ספריא
|