נָחוּם (b. h.) pr. n. m. Nahum, 1) N. the prophet. Pesik. Naḥ., p. 127ᵇ; a. e. —2) N., name of several Tannaim a. Amoraim. Peah II, 6; Naz. 56ᵇ נ׳ הלבלר.—Sabb. II, 1, a. fr. נ׳ המדי.—Taan. 21ᵃ, a. fr. נ׳ איש גם זו, v. גִּמְזוֹ.—Y. Taan. I, 64ᵇ top נ׳; (Y. Ber. IX, 14ᵃ top תנחום).—Ib. VIII, 12ᵇ bot., a. fr. נ׳ בי ר׳ סימאי; (Pes. 104ᵃ; Ab. Zar. 50ᵃ מנחם בר׳ סימאי;) Y. Meg. I, 72ᵇ bot., a. fr. נ׳ איש קדש קדשים.—Y. Bets. V, 63ᵇ R. N. brother of R. Ila; a. e.—V. Fr. M’bo, p. 116ᵃ