מְשׁוּמְשָׁנָא, (שְׁמַשׁ) servant, attendant. Targ. Num. XI, 28; a. fr.—Pl. מְשׁוּמְשָׁנִין, מְשֻׁמְּ׳. Targ. I Kings X, 5 מְשׁוּמְשָׁנוֹהִי (ed. Lag. … ניה, corr. acc.).—Koh. R. to I, 3 והוה ר׳ אמר למשומשנוהי and Rabbi asked his waiters; Lev. R. s. 28 למְשֻׁמְּשָׁנוֹי.