כָּפוּת m. 1) part. pass. of כָּפַת. —2) bandage.—Pl. כְּפוּתִים. Pesik. R. s. 31 כְּפוּתֵינוּ חזקים וכ׳ our bandages were as strong as iron.—[כְּפוּתִין, Tosef. Kel. B. Kam. VII, 7, v. קָבוּת.]