טוּמְרָא, (טְמַר, cmp. preced.) secret, hiding place. Targ. Y. Deut. XIII, 9. Targ. Y. I ib. XXVII, 15; a. fr.—Pl. טוּמְרַיָּא. Targ. Ps. X, 8; a. e.; v. טוּמַיָּא.