זֵיתָא II, (v. זַיִת 1; cmp. Syr. דועתא P. Sm. 933, זתא 1163) resin, name of an alkali used for cleansing. Nidd. 62ᵃ (expl. בורית) ז׳ Ar. s. v. זתא (ed. כבריתא).—Pl. זֵיתַיָּה or זַיְיתַיָּה, v. next w. [R. Hai Gaon to Nidd. IX, 6 ואתא read זאתא, v. Löw Pfl. p. 42, sq.]