|
שם:
זַכָּאוּתָא זַכָּאוּתָא f. (preced.) 1) innocence. Targ. Gen. XX, 5. —2) justifying. Targ. Job XXXII, 2 מטול זַכָּאוּתֵיה וכ׳ because he justified himself more &c. ערכים סמוכים
באדיבות אתר ספריא
|